Stil!

Nu is het wel genoeg geweest.
Sprak D’aloude heer.
Ben toch al niet zo’n prater.
Spreek jullie morgenvroeg wel weer
Of anders ietsje later!

Advertenties

Even.

Iedereen heeft zijn eigen overtuiging.
Van wat goed of kwaad is in dit leven.
Dus maak je nu maar niet zo druk.
” Het leven duurt maar even! “

Oud Hollands wijsje

Een Vrolijk liedje dat onze moeder ons al op jonge leeftijd voorzong.
Kan hier vanzelfsprekend slechts de woorden tonen…

🎶’t was in een kleine winkel
in een nauwe straat.
Waar in een donk’re hoek
Een bak met groente staat.

Een flinke dikke raap
sprak tot een grote biet:
“t ‘is hier een saaie boel
of vindt jij dat soms niet? ”

Ja! zei de biet.
“Ook mij bevalt het hier niet meer.
Ga mee een eindje wand’len
’t is juist heerlijk weer.
Er is geen mens die’t ziet.
De Groenbaas is er niet.”
Ze sluipen naar de deur. De koolraap en de biet
De koolraap en de biet.

Ze zongen blij te moe
een vrolijk groente lied
en hadden veel bekijks
De koolraap en de biet
Toen ging het vreemde stel
een flinke wand’ling doen.
Om daarna wat te rusten in een mooi plantsoen….

Daar komt een ‘diender’ aan .
Dat is een naar geval.
Die brengt ze naar ’t bureau
Daar wacht de groenbaas al.
Ze zijn meteen weer mak.
Hij stopt ze in een een zak.
En smijt ze thuis meteen
weer in de groente bak.
Weer in de groente bak.🎶

Nachtbraken.

Piekeren. Waar komt dat woord vandaan?
Is het een piek in je gedachten
En moet je die dan eren?

Of is het een ren
Waar Pieke domineeren
Als kippen met een kop
Of moet je pie juist keren
je wilt pie tenslotte nie

Over zo’n woord zitten te piekeren
En dan dat braken in de nacht
Wie heeft dat ooit bedacht
Dat kan toch ook wel overdag
Bizar gepeins bij ’t ochtendgloren
Bij het krieken van de dag
Verwarrend als je wilt proberen
oud nederlandse woorden
Te doorgronden of te duiden
Van: wat dat wel wezen mag
Eindeloos je te verwon’dren
Over elke nieuwe dag
Vol verbazing te aanschouwen
Wat de mensen toch beweegt
Wat hun drijfveer moge wezen
Hun hart en hun verstand te volgen
Of soms niet één van deze twee
Alleen de hoop te blijven leven
Is wat sommigen slechts rest
En zelfs daar bij tijd en wijle
Vaak aan twijfelen
Omdat het leven dreunen uitdeelt
Geliefden niet willen verlaten
Om de pijn die ’t hen zou doen
Zelf van de pijn kapot gaan
En anderen verdiet besparen
Hoeveel mensen zijn er niet
Die dit dagelijks ervaren
Maar er is niemand die het ziet.

Verkleinwoordjes

Ooit vroeg mij een, nog maar net, afgestudeerde psychologe, die overigens beeldschoon was, maar dit terzijde:
“Vind jij niet dat men Bert tegen je moet zeggen?”
In plaats van: “Bertje?” Zoals veel mensen doen.
Daar had ik op dat moment niet onmiddellijk een gevat, pasklaar, repliekje voor.

Maar haar opmerking zette mij wel aan het denken.
( in de tijd dat dit gesprek plaats vond was ik net 20 geworden…)
Gek genoeg kwam ik er binnen een minuutje al achter!
Dat ik het niet met haar eens was!..

Er van uitgaande dat zij bedoelde dat de mensen die mij met
” Bertje” aanspraken dat kleinerend bedoelde.
En dat erkende zij ruiterlijk.
Vond ik het tegendeel waar!

De mensen die mij zo aanspraken gaven mij veel meer het gevoel dat zij dit met een vriendschappelijke en beschermende intentie deden.
Lief dus!…..

Nu ik inmiddels grijs ben zijn er opvallend weinig mensen
die mij “Bertje” noemen.
Een oude verdwaalde vriend of vriendin zo nu en dan.
Niet dat deze informatie ook maar ergens toe dient.
Maar een verhaaltje zonder moraaltje….
Kan ook wel eens verfrissend zijn.

Op de wijs van het Orgaan!

Ook vrolijkheid moet welig tieren.
In dit ondermaan’s bestaan.
Dus, laat ons dagelijks vieren.
Dat het hart en onze longen.
Steeds hun werk blijven doen
Want ook al waant de geest zich hoger
En verbeeld zich dat hij stuurt.
De organen in je lichaam.
Hebben echt een eigen wil.
En kunnen zelfs
vooraleer je geest dat door heeft
Onverwacht zich openbaren.
Met een onverbloemd besluit.
En dan hoor je:”
Ben er klaar mee lieve jongen.”
Zoek het zelf lekker uit.
En ze nog tot afscheid zeggen:
“Je bezit een goed stel hersens.
Maar ik knijp er tussen uit!.”

Tijd

Minuten duren soms een uur.
Wachtend op iets leuks.
Eén uur vliegt voorbij.
Op weg naar dat wat moet.

De tijd tikt in hetzelfde ritme.
Dat verandert niet.
Maar het gevoel voor tijd.
Lijkt steeds weer anders.
Als je op zoek bent naar een lied!